GEBAANDE PADEN

Geïnspireerd door mijn hike trip naar de Picos in Noord Spanje vorig jaar besloten we om dit jaar met de familie naar Baskenland te gaan. Het werd Hendaye het laatste Franse stadje voor de grens met Spanje.  We begonnen vroeg aan de ruim 1200km lange reis. Het was de eerste keer met de elektrische Elroq op zomervakantie. We hadden nog niet echt een idee hoe vaak we onderweg op zouden moeten laden. De Elroq heeft op papier een bereik van 579km maar met volle bepakking en een dakkoffer wordt dat snel minder.  Het reed gelukkig lekker door, alleen bij Parijs een half uurtje vertraging. Het laden ging prima, er zijn overal genoeg laadplekken langs de snelweg maar we moesten af en toe wel 5 minuten wachten tot er een paal beschikbaar kwam. Het duurt wel echt erg lang om hem vol te laden, je bent zo 35 a 40 minuten verder. Bovendien blijft er van die 579 geadverteerde kilometers weinig over wanneer je 130km per uur rijdt. Het bereik was hooguit 350km met een 100% opgeladen accu. Langs de snelweg laad je altijd maar tot 80% op omdat die laatste 20% enorm traag gaan. We moesten om de 200 km laden en dat betekend dus dat je na elke 2 uur rijden weer 40 minuten moest laden. Dat maakt de reis wel heel erg lang. We reden de eerste dag tot het plaatsje Niort, zo’n 830km in ca 12 uur. De volgende dag moesten we nog 400km naar Hendaye. Er woedde bosbranden rondom Bordeaux waardoor we een stuk binnendoor moesten rijden. We hebben geen branden gezien maar bij de péage roken we het wel heel goed. De vertraging viel mee, om half 3 kwamen we aan op de camping. In Frankrijk zijn alle supermarkten op zondag dicht dus we reden even naar Spanje om daar wat boodschappen te doen. Hendaye ligt tegen de Spaanse grens aan en in het naastgelegen dorp waren de supermarkten wel open. We besloten om op de camping bij het restaurant een pizza te halen. Wij vinden koken op de camping altijd maar en hoop gedoe dus dat proberen we zo min mogelijk te doen. Een goed restaurant op de camping is dan altijd wel erg fijn maar helaas was de pizza echt ontzettend smerig. Slap, aangebrand en bitter, echt heel ranzig.  De camping was verder wel oké. Iedere kampeerplek had zijn eigen douche en toilet

We vlogen vanaf Amsterdam met een zeer korte overstap in Kopenhagen naar Bodø (Boede zoals de Noren het zeggen). De overstap was helaas te kort voor onze tassen want die kwamen niet aan… Formuliertje ingevuld en hopen dat hij snel zou komen. Door het gedoe met de tassen was de kiosk van de huurauto ook al gesloten maar na een belletje kwam hij gelukkig nog terug.  We besloten om er toch maar op uit te gaan. We reden naar Mjelle beach een halfuurtje boven Bodø waar we een hike deden naar Hovdsundet. Het was goed weer, warm zelfs. Ik had mijn spijkerbroek graag omgeruild voor een korte broek maar die lag nu in Oslo. We hadden inmiddels gezien dat onze tassen van Kopenhagen naar Oslo waren gevlogen. We hadden ook gezien dat er nog een aantal vluchten vanuit Oslo naar Bodø zouden gaan in de avond dus dat gaf hoop.  Het was een mooie kleine hike langs de oevers van een landtong naar een klein eilandje dat nog net met een klein wit zandstrandje vast zat aan de landtong, erg mooi.  Het pad liep over rotsen en her en der over drassig grasland maar het was goed te doen op onze sneakers, al waren mijn sokken wel aardig nat.  Geen tas betekent geen slaapplek en het was inmiddels al half negen. We reden terug naar het vliegveld. Bijna daar kregen we bericht dat de tas was aangekomen. In eerste instantie alleen die van Albert Jan maar de meid van de luchtvaartmaatschappij wist te vertellen dat mijn tas onderweg was met een vlucht die iets later zou landen. Dat was gelukkig zo. Tijdens de hike die middag hadden we al wat geschikte plekjes gezien om te overnachten. We reden terug en liepen weer een stuk van dezelfde hike. Het gebied waar we zaten zit boven de arctische cirkel dus het blijft er heel de nacht licht. We gooiden de tent op bij een mooi zandstrandje, tukkie time. ‘s Nachts regende het maar in de ochtend was het gelukkig weer droog. We pakten de tent in en liepen terug naar de auto. We hadden een elektrische huurauto, een Volvo EX30. Een benzineauto was qua huurbedrag bijna het dubbele. Noorwegen heeft een erg actief beleid op het uitbannen van auto’s op fossiele brandstof. Het is zelfs zo dat je op ferries een hoger bedrag betaald voor een auto op benzine dan voor een

Omdat het maandag koningsdag was en we van Gijs z’n speelgoed af moesten, vertrokken we pas dinsdag richting Texel. We hebben een nieuwe auto en een nieuwe tent dus het was even puzzelen / aankloten om alles in de auto te krijgen. Omdat we van de zomer naar Frankrijk gaan was dit een soort proefkampeersessie dus we wilden het volledige kampeerspul meenemen.  We rijden nu in een elektrische Skoda Elroq dus ik wilde ook even testen of het met volledige bepakking en dakkoffer nog te doen is qua range. Een zwaarder beladen auto en de luchtweerstand van de dakkoffer zijn van negatieve invloed op het rijbereik en ik wil van de zomer richting Frankrijk niet teveel moeten stoppen. We vertrokken met ca 500 km bereik en bij aankomst was daar nog maar 190 km van over. Het ritje kostte dus 310 km accu terwijl het in werkelijkheid maar 190 km rijden is. En dat terwijl we netjes 100 reden. Door Frankrijk rijden we minimaal 130 dus dan gaat het nog een keer zo snel. Ik denk dat we richting Zuid Frankrijk wel om de 2 a 2,5 uur moeten laden, dus dat we 4 a 5 keer moeten stoppen. Ik ben benieuwd. Voor de boot hoef je niet te reserveren maar we kochten onderweg even een ticket zodat we misschien sneller door konden rijden. Dat was ijdele hoop, we moesten gewoon achteraan aansluiten. We hebben ruim een uur staan wachten in Den Helder voordat we aan boord konden. Rond 4 uur kwamen we aan op camping De Krim bij het plaatsje De Cocksdorp, helemaal in het noorden van Texel. Het was zonnig maar er stond een harde koude wind. Het was wel even kutten om de nieuwe tent op te zetten. Op het instructiefilmpje leek het een makkie, maar om hem goed strak te zetten was nog best een gedoe. Alles was nog erg stug door de nieuwigheid en de harde wind hielp ook niet echt mee. Na 2 uur stond ie en was alles ingericht. Gijs had ondertussen de pumptrack ontdekt, dat hadden we nog nooit gedaan. Het is een soort miniparcour met hobbels en kombochten waar je met je skateboard, step of skates doorheen kan racen, echt super leuk. We aten een pizzaatje op de camping want na de strijd met de tent hadden we grote honger.  Ondanks dat het zonnig was, was het toch behoorlijk koud. Door

Omdat we het in de zomer vaak te heet vinden in Zuid Europa besloten we om eens een zonvakantie in het najaar te doen. We boekten via TUI een fly en drive op Tenerife, een van de Canarisch eilanden. We vlogen vroeg vanaf Eindhoven, na iets meer dan 4 uur vliegen kwamen we aan op de luchthaven in het zuiden van het eiland. We pikten de auto op en reden naar ons eerste hotel, Dragos del Norte in Puerto de la Cruz. Het werd direct duidelijk dat Tenerife een enorm drukbezocht en volgebouwd eiland is. De rit vanaf het vliegveld naar het hotel voerde over een drukke snelweg langs dorpen en stadjes met grote hotellen. Ik had me er geen voorstelling van gemaakt maar dit had ik niet helemaal verwacht.  Het hotel lag een eindje weg van de kust en het centrum maar gelukkig hadden we de huurauto de hele week dus dat was geen probleem. Het zwembad bij het hotel was klein en koud, dat was wel een beetje een tegenvaller. Ik had gelezen dat ze bij de hotels vaak een verwarmd zwembad hadden op Tenerife maar dat was hier zeker niet het geval. Bij het boeken van de reis was ook nog niet duidelijk in welke hotels we zouden verblijven. Dat kregen we pas een aantal welen van te voren te zien.  Het was inmiddels einde middag en we reden naar het centrum van het Puerto de la Cruz om wat te gaan eten. Het is een enorm levendig stadje met een mooie lange boulevard met overal eettentjes en straatmuzikanten die wat proberen te verdienen. De gekleurde huisjes en de streetart die alom aanwezig is geven het plaatsje een fijne zomerse mediterrane sfeer. Tenerife ligt in de Noord atlantische oceaan en er zijn vrijwel continu grote golven die inbeuken op het zwarte vulkanische gesteente langs de kust. Tussen de rotsen zijn zwemplaatsen gecreëerd waar je na wat klauterwerk over soms gladde rotsen met een trap het water in kan. We aten wat bij een barretje onder de boulevard bij een van die zwemplaatsen.  We liepen nog een stuk door. Overal langs de boulevard zijn palmbomen te vinden en in de kleine parkjes staan tropische bloemen en planten die je elders in europa niet tegen komt. Je waant je wel echt in een totaal ander klimaat hier. Helemaal aan het einde van de boulevard is er een enorm indrukwekkend

Ik had nog nooit een hike trip in het najaar gedaan. Omdat we met de auto zouden gaan lieten we de bestemming tot op het laatste moment open, we lieten het weer bepalen. Het initiële plan was om naar de Picos de Europa in Noord Spanje te gaan. Het beloofde daar prima weer te worden dus vamos. We reden vroeg weg op zondag. Het reed lekker door dus we reden aan een stuk door naar San Sebastian in Spanje net over de grens van Frankrijk. Na wat gekloot bij de check-in bij het hostel liepen we het stadje in. San Sebastian is prachtig gesitueerd rondom een grote baai met een mooie lange boulevard en uitgestrekt zandstrand. Er hing een heerlijke nazomer vibe, we konden weinig andere buitenlandse toeristen ontdekken. Het was al wat later op de middag en de zon hing laag aan de horizon. Er vormde wat nevel en het licht was prachtig. De stad reflecteerde in het laagje water dat bleef staan op het strand na elke golf. We doken de zee in, de golven waren enorm en het water lekker fris.  De zon zakte de zee in, we liepen door naar het oude centrum om wat te eten. Overal zaten eettentjes waar de lokale pintxos geserveerd werden, een soort tapas maar dan altijd op of met een stokbroodje. Er werd flink gezopen in het centrum. In de smalle straatjes plakten we her en der vast aan het plaveisel door de gemorste drank.  We liepen terug naar het hostel. Ik had nog nooit in een hostel geslapen dus ik wist niet echt wat ik ervan kon verwachten. We sliepen op een kamer van zes dus er lagen nog wat vreemden bij. Nu wil het zo zijn dat ik best wel een beetje snurk, vooral als ik een paar pintjes op heb en daar waren onze slaapgenoten niet echt gecharmeerd van 😅.  We vertrokken vroeg richting Bilbao. Het was nog lekker zonnig maar het zou in de middag een beetje gaan regenen. Bilbao is vooral bekend van het Guggenheim museum door architect Frank Gehry. Het is echt een waanzinnig gaaf gebouw. De titanium platen die als schubben zijn aangebracht op de organische façaden laten het gebouw tot leven komen in het zonlicht.  We liepen een rondje door de Baskische stad. Baskenland is een autonome regio in Spanje met een eigen taal, eigen belastingstelsel en zelfs eigen wetten. Daar merk

6u00, wekkergeluid, op naar Legoland in Denemarken waar we de eerste twee nachten van onze vakantie door zouden brengen. Het zou rond de 9 uur rijden zijn maar door lange files in Duitsland kwamen we pas rond half 7 aan, niet echt slim om op zaterdag te gaan rijden.  We verbleven op camping Lalandia in Billund, helemaal in Lego thema. De meeste mensen huren hier een blokhut maar aangezien we toch al een tent bij hadden was het prijstechnisch gezien wel een stukje voordeliger om die even op te blazen.  De camping was netjes en rustig. We zaten in het Ninjago gedeelte, een Lego serie over ninja strijders en draken. De blokhutjes en het toiletgebouw zien er hier Japans uit zoals de gebouwen in de serie en verspreid over de camping staan de verschillende personages in grootformaat opgebouwd uit Lego.  Zondag, Legoland. Kleine disclaimer, wij zijn helemaal geen fan van pretparken, achtbanen en de chaotische drukte die daarbij hoort. Ergens hoopte ik op een kleinschalig charmant park maar niets is minder waar. Bij aankomst stond het plein voor het park al helemaal vol met mensen, klaar om het park te overspoelen.  Het hart van het park is miniworld waar de kenmerkende bouwstijl uit verschillende landen is nagebouwd. Dat is op zich wel erg leuk. Treinen rijden, boten varen en sommige dingen kan je ook zelf met een knop activeren. Zo spuit de brandweer degene die op de knop drukt nat en kan je een grote kraan in de haven rond laten draaien. Er is ook een gedeelte over Nederland met de Amsterdamse grachten en de molens. Een beetje kneuterig maar wel leuk.  De rest van de attracties buiten miniworld is echt niks. Voor een hoop dingen is Gijs (9) ook al wel te groot. We hebben een half uur voor het spookhuis staan wachten maar daar was niks aan. Gijs vond het ninjago gedeelte nog wel leuk maar de interactieve attracties daar werkten ook maar half. Er is een kleine Seaworld waar je door een aquarium loopt, maar daar is de associatie met Lego ver te zoeken. Wat nog wel leuk was, was het Ferrari gedeelte waar je zelf een auto kon bouwen om vervolgens te testen hoe hard deze van een schans af kon rijden. Het eten en drinken in het park is knetter duur en het was ook nog lastig om wat normaals te drinken te vinden. Je

Zaterdagavond vlogen we van Amsterdam naar Edinburgh. Het vliegtuig was een uur vertraagd maar gelukkig ligt Schotland in een andere tijdzone (-1) dus kregen we dat uur weer terug. Het plan was om naar Isle of Skye te gaan, een schiereiland in het westen van Schotland. We haalden de auto op en besloten om direct te gaan rijden. In Schotland rijden ze aan de verkeerde kant van de weg maar gelukkig begint het bij het vliegveld direct met allemaal dubbelbaans rotondes met stoplichten erop zodat je er meteen lekker in komt. Van Edinburgh naar Skye is meer dan 5 uur rijden, het plan was om die rit te verdelen in 2 dagen en onderweg nog ergens een mooie plek op te zoeken. We reden richting de Glen Coe vallei, helemaal onder in de Schotse Highlands. Door het uur vertraging gingen we ook dat niet in een keer redden dus we moesten onderweg nog op zoek naar een slaapplek. Dat was nog best een gedoe want de campings waar we langs reden waren allemaal gesloten en een wildkampeerplek langs de route konden we ook niet vinden. Het begon al donker te worden. We besloten iets van de route af te wijken en een stuk langs een meer te rijden. Toen we de hoop op hadden gegeven reden we ineens langs een kiezelstrand waar nog meer verdwaalde zielen met een tent stonden. Het kiezelstrand was niet ideaal maar we deden het ervoor. Het was inmiddels donker en overal rond het meer (Loch Earn) zagen we kampvuurtjes van andere kampeerders.  De volgende ochtend lazen we het bord waarop stond dat je een vergunning moest hebben om te kamperen op straffe van een boete van 500,- pond. Oeps. We reden door naar de Glen Coe vallei, het weer was somber maar droog. We liepen een stuk door de vallei, niet te ver want we wilden nog even langs het Glenfinnan Viaduct voordat we door zouden rijden naar Skye. We hadden opgezocht hoe laat de stoomtrein er overheen zou rijden, maar verschillende websites gaven andere tijden aan, 15u10, 15u20 of 15u30. De websites waarschuwden ook al voor enorme drukte, er werd aangeraden om er ruim een uur van tevoren te zijn maar dat gingen we niet meer redden. Dat advies klopte wel want de parkeerplaats was helemaal vol. We moesten een stuk doorrijden en vervolgens een eind langs de weg terug lopen.  We waren er

We hadden voor 6 nachten een kampeerplek gereserveerd bij Ardennen Camping Bertrix. We waren hier vorig jaar bij toeval terechtgekomen en dat was erg goed bevallen. Het beloofde een schitterende week te worden. Op zondag, de dag dat we aan zouden komen, gaven ze 18 graden op met zon en het zou alleen maar warmer gaan worden gedurende de week.  Het is maar 2 uur en 3 kwartier rijden vanaf onze woonplaats dus na ‘s ochtends de auto vol te hebben geprakt waren we al rond half 3 op de camping. We hadden bij het boeken al een plekje gereserveerd. We kijken dan altijd even op google maps hoe de zon draait en waar de bomen staan. In de meivakantie wil je zo veel mogelijk zon op je tentje dus we kozen een plekje met weinig bomen. Dat was een goede keuze want we hadden zowel in de ochtend als in de middag en avond de zon. Na de tent opgezet te hebben doken we meteen het zwembad in maar dat was nog wel heel erg koud. Het is een verwarmd bad maar zeker geen warm bad.  Na een koude nacht werden we wakker met een heerlijk zonnetje. Via de app van de camping hadden we broodjes besteld en we konden lekker ontbijten in de zon. Heel de dag op de camping hangen vinden wij stom dus we zochten op google naar een wandelroute in de buurt. We kozen voor een wandeling van 6,5km nabij de abdij van Orval, tegen de Franse grens aan. Mooie omgeving maar de wandeling viel wel tegen, een saai stukje over een halfverharde weg. We lunchten bij de abdij en reden daarna terug naar de camping. Op de tweede dag liepen we het blotevoetenpad Ferme de la Planche in Gouvy. We hadden al eens eerder een dergelijk pad gelopen, dat was toen door een bos. Dit pad was op het uitgestrekte erf van een boer. Hij had het wel leuk aangelegd, over boomstammen, zigzaggend over en door een stromend ijskoud riviertje en over enorme hooibalen. Langs de route stonden verschillende dieren zoals alpaca’s en Schotse hooglanders. Al bij al een route van zo’n 3,5km, we waren er dik 2 uur bezig.  Op de terugweg naar de camping kwamen we langs Bastogne, dus wij op zoek naar bastognekoeken, maar die hebben ze daar helemaal niet. Wat een nepzooi 🤓. Gijs had inmiddels al flink wat vriendjes

Er heerste een enorme griepgolf dit jaar met een griepvirus dat je zomaar twee weken plat kon leggen. Kantoor was net een hondenasiel, iedereen zat lekker te blaffen. Ik kon alleen maar hopen dat ik of Noort of Gijs niet de sjaak zouden zijn. Ik ga altijd Cola drinken als ik mijn keel een beetje op voel spelen. Het kan een placebo zijn maar ik heb het idee dat het helpt. Gelukkig bleven we allemaal gezond en konden we gewoon op vakantie gaan. Omdat de sneeuw in Flachau vorig jaar een beetje tegen viel twijfelden we wel of we nog zouden gaan dit jaar. Een paar maanden van te voren besloten we om toch nog te gaan maar wel naar een iets hoger gelegen gebied, het werd Gerlos. Ik ben op vele verschillende plekken geweest om te gaan wintersporten en ik vond Gerlos altijd wel een van de leukste gebieden.  We hielden al een aantal weken het weer in de gaten, het was echt schitterend weer geweest de afgelopen tijd maar precies de week dat wij zouden gaan leek het een stuk minder te worden. Balen maar ja gewoon gaan en maar even aankijken wat het zou gaan worden.  We reden op vrijdag na schooltijd weg en reden door tot aan Speyer, een klein plaatsje in Duitsland. We kwamen rond 21:00u aan bij het hotel dat we onderweg geregeld hadden. Het zou de volgende dag nog ongeveer 5 uurtjes rijden zijn maar dat werden er door de grote drukte 8. Pas rond half 5 kwamen we aan bij het appartement. Even snel de skipassen en het skimateriaal ophalen zodat we dat niet de volgende ochtend hoefden te doen. We hadden via Sunweb een appartement geboekt. Van buiten zag het er leuk uit, maar vanbinnen was het wel aan een opknapbeurt toe. Laminaat lag los, keukentje uit 1960 maar de bedden waren oké en er zat een bad in, aangezien we dat thuis niet hebben is dat op vakantie altijd wel een luxe. Het plaatsje Gerlos herkende ik echt totaal niet meer, er is sinds 2008 echt enorm veel gebouwd.  Zondag was de eerste skidag. Het was bewolkt maar het zicht was goed. De bewolking hing hoog en af en toe prikte de zon er een beetje doorheen. Het was warm, de dalafdaling naar Gerlos was wel open maar dit was slechts een witte strook over het groene berglandschap, dan weet

We hadden het plan om een actieve vakantie te combineren met zon, zee en strand. We zochten een bestemming die aan beide kon voldoen en dat werd Corsica. Het Franse eiland in de Middellandse Zee staat bekend om zijn prachtige stranden en om de wandelroutes door ruig gebergte. Ook huisvest het eiland een van de bekendste meerdaagse trekkings, de GR20.  We vertrokken op vrijdag om de zwarte zaterdag voor te zijn. De eerste dag reden we tot net over de grens van Italië. De volgende dag zouden we de nachtboot vanuit Genua naar Bastia nemen. Om geen risico te lopen om de boot te missen wilden we op tijd in Genua zijn en dat lukte. We waren er al rond het middaguur. De boot zou eigenlijk om 21u30 afvaren maar een paar dagen van tevoren kregen we de melding dat het 23u30 werd. We besloten om onze tijd te verdoen op een strandje in Genua. Het was een beetje een pauper strandje met ongure types maarja we deden het er mee. Het was bloedheet en de parasol lag ergens onderop in de auto maar gelukkig liep er een afrikaanse verkoper met parasollen te leuren dus dat kwam mooi uit.  De wegen in Genua vormen een bizar doolhof van bruggen, tunnels en fly-overs. We zijn zeker een half uur bezig geweest om uit te vinden hoe we de haven in konden rijden. Ook al waren we ruim op tijd, dit bevorderde de stemming bepaald niet. De avond viel, maar het koelde niet af, het was nog steeds bloedheet. We moesten 2 uur van tevoren aanwezig zijn in de haven en de boot ook nog eens een half uur later aan. We hebben dus bijna 3 uur staan wachten in een bloedhete haven. Al bij al een minder plezante ervaring die ik niet snel op deze manier zou herhalen. Om 6u30 de volgende ochtend meerden we aan in Bastia, een stad helemaal in het noorden van Corsica. Ons eerste verblijf was in Porto aan de westkust dus we hadden nog een autorit van meer dan 2,5 uur voor de boeg. Al bij al maakte dat de heenreis wel erg lang. De autorit van Bastia naar Porto was overigens wel een hele fraaie. Via een prachtige smalle kronkelende weg door valleien en over bergpassen bereikten we Porto. We kregen direct een goede indruk van wat Corsica ons te bieden had.  Rond 1130 uur

We vlogen rechtstreeks op Trondheim dat ongeveer halverwege Noorwegen ligt, daar waar het land smaller begint te worden. We haalden de huurauto op en reden direct naar het zuiden richting nationaal park Jotunheimen. We laten meestal het weerbericht bepalen hoe de roadtrip verloopt en in deze hoek beloofde het de eerste dagen goed weer te worden. Onderweg passeerden we nationaal park Dovrefjell waar we stopten om een klein stukje naar uitzichtpunt Snøhetta te lopen. Het uitzichtpunt is een gaaf gebouwtje waarbij organisch houtsnijwerk is gecombineerd met een strakke geroest stalen buitenafwerking. Het wijdse uitzicht over kale uitgestrekte vlakte van de Dovrefjell is fantastisch. In de verte zie je de met sneeuw bedekte Snøhetta liggen, de hoogste berg van het gebied. De Snøhetta stond op het lijstje om te beklimmen maar de pendelbus die ons naar de voet van de berg zou kunnen brengen reed nog niet. Omdat het al wat later werd en omdat ik altijd best gaar ben van de vliegreis besloten we om de eerste nacht hier op een camping door te brengen. Dovrefjell staat bekend om de Muskusossen die er in het wild leven. De vrouw van de camping vertelde dat er vlakbij enkele gesignaleerd waren. Ze liet ons een bericht zien op facebook waarmee mensen in de regio elkaar op de hoogte houden van waar de beesten gezien zijn. ‘s Avonds liepen we nog een keer het gebied in om Muskusossen te spotten maar we kwamen er geen tegen, alleen stront. De volgende ochtend reisden we verder naar Besseggen, een van de bekendere hikes van Noorwegen. Het is bekend vanwege de smalle ridge tussen een hoog en veel lager gelegen meer waar je overheen loopt. De populariteit van de hike werd bevestigd door de enorme parkeerplaats maar die was helemaal leeg. De pendelbussen reden niet en ook de ferry waarmee je over het lager gelegen meer terug naar het beginpunt gebracht kon worden was nog niet in gebruik. En toen begon het ook nog eens te regenen, de moed zakte een beetje in mijn schoenen.  Knop om, regenpak mee en gaan. Al snel klaarde het op. Er was geen toerist te bekennen dus dat was top, we liepen bijna heel de route alleen. Het is best een heftige klim, vooral het eerst gedeelte. Op een aantal plekken is het flink klauteren en ook moet je nog een klein stukje met stalen kettingen omhoog zien te komen.

De meivakantie is altijd tricky als het om kamperen gaat. Als het weer meezit is het prima maar de kans op kleaute weer is nog zeer aanwezig. We wilden een trip maken naar de Belgische Ardennen en vervolgens oversteken via Luxemburg naar de omgeving van Trier in Duitsland.  Omdat we het weer af wilde wachten boekten we pas een week van tevoren een camping in de buurt van Bouillon in de Ardennen. Het zou redelijk goed weer worden maar naarmate de vertrekdatum dichterbij kwam bleek het toch veel te gaan regenen. Aangezien wij van suiker zijn besloten we de camping te annuleren. We gooiden de plannen om en boekten een appartementje in Trier voor de eerste paar dagen.  We reden op zondag weg. Onderweg naar Trier stopten we in de buurt van Irrel waar we een hike door de Duivelskloof deden. Je kan hier verschillende hikes doen. Wij liepen de Duivelsche Acht, een tocht van 6 kilometer tussen hoge met mos bedekte rotsformaties die miljoenen jaren geleden gevormd zijn. Op het laagste punt ben je bij de Irrel wasserfälle, een kleine waterval waar een toffe wiebelende hangbrug overheen loopt. Heel mooi gebied. We reden door naar ons huisje in Trier. Tot nog toe was het prima weer maar het voorspelde kutweer bleef niet uit. Op maandag regende het bijna de hele dag. Gewapend met paraplu’s en regenjassen verkenden we de oudste stad van Duitsland. Trier is wel oké, een grote kerk, een zwarte stadspoort, wat vakwerkhuizen en veel winkels. Noortje kocht de DM leeg, Gijs Hot Wheels en ik een T-shirt. We aten geen typisch Triers gerecht maar wel een  authentiek Amerikaanse blije maaltijd.  Dinsdag beloofde het al wat beter weer te worden. We vertrokken naar Saarland, een gebied ten zuiden van Trier waar we het boomtoppenpad Saarschleife liepen. We liepen al eerder het toppenpad van het zwarte woud, altijd erg gaaf om op grote hoogte tussen de bomen te lopen. De toren aan het eind is ook hier weer spectaculair qua constructie maar ook zeker wat betreft de ligging. Het uitzicht over de U-bocht van de rivier de Saar is fenomenaal.  We reden een stukje terug richting het stadje Saarburg waar we als zwijnen schnitzels aten. We liepen een klein rondje over het bruggetje boven de waterval en langs het kerkje, leuk plaatsje wel. Onderweg hadden we gezien dat er ook een rodelbaantje in Saarburg was dus we besloten

De weerberichten zagen er niet al te best uit. Het was al weken achtereen veel te warm in de Alpen en er was al tijden weinig tot geen sneeuw gevallen. Toch gaf de website van ski amadé nog steeds aan dat alle pistes open waren en op de webcams zag het er nog goed uit.  Het was de eerste keer dat we met z’n drieën op wintersport gingen. Gijs en Noortje hadden afgelopen maanden op de binnenbaan in Dordrecht skiles gehad. Ik snowboard. Ik had het geluk dat mijn vader me mee op wintersportvakantie nam toen ik een jaar of 16 was. Hij had het zelf ook nog nooit gedaan maar het leek hem leuk om te gaan doen. Ik ben hem daar erg dankbaar voor.  Tegelijk met Noortje en Gijs heb ik ook een paar skilessen gedaan. Het leek me leuk om ook te kunnen skiën en het leek me ook makkelijker om Gijs te kunnen begeleiden op ski’s. Met een snowboard kan je toch wat minder makkelijk snelheid doseren en in en op stappen. We verbleven in een appartement bij Haus Gründegg, ergens tussen het plaatsje Wagrain en Flachau in. We boekten van zondag tot zondag en dat heeft een aantal voordelen. Op zondag geldt er in Duitsland een verbod op vrachtverkeer waardoor het relatief rustig is op de weg. Daarnaast is zaterdag een “wisseldag”, de dag dat de meeste mensen komen en gaan, op de pistes is het die dag daardoor ook relatief rustig.  Omdat Noor en Gijs in echte sneeuw nog nauwelijks meters gemaakt hadden, gingen ze ook in Flachau nog door met lessen. De eerste dag les was erg chaotisch. We moesten zelf een niveau opgeven, maar zowel Noortje als Gijs werden meteen in lagere klasjes ingedeeld.  De sneeuw in het dal was niet goed waardoor de klas van Gijs meteen de eerste dag hoog de bergen in ging. Ik had met de skileraar afgesproken dat ik Gijs op zou halen bij de lunch maar omdat mijn snowboard binding kapot ging, kon ik niet op tijd bij hem zijn. We waren bang dat hij dus zonder lunch door moest. De skileraar belde ons ook niet even om te vragen waar we bleven.  Ik verwisselde mijn snowboard voor ski’s, die lagen nog in de dakkoffer. Noortje skipte de les in de middag en ging met mij mee naar boven, dat was geen goede keuze. Omdat ik

Wij hadden zin in de zomer man, had jij ook zin in de zomer man? Omdat het klimaat vorig jaar erg bevallen was besloten we om ook dit jaar weer naar Frankrijk te gaan, dit keer naar het zuiden, anderhalve week Provence en anderhalve week Ardèche. Er was een enorme hittegolf gaande in Zuid Europa met temperaturen tot wel 45 graden, poah daar zag ik wel tegenop. Op de plekken waar wij heen gingen beloofde het gelukkig “maar” maximaal 36 graden te worden en de hittegolf was alweer wat aan het indammen.  We vertrokken, nadat we de auto hadden volgeladen, rond een uur of half elf ‘s ochtends van huis. Ik was in eerste instantie een beetje bang voor extreme drukte op de zaterdag maar het was eigenlijk best rustig op de weg, alleen bij Antwerpen wat file. Om een uur of 9 kwamen we aan bij een motel ten zuiden van Lyon waar we de nacht doorbrachten. De volgende dag hoefden we nog maar een paar uur rijden. We maakten een kleine detour richting de hangbrug over het meer van Monteynard-Avignonet. Deze 220 meter lange brug hangt op zo’n 85 meter boven het meer en het is best wel spectaculair om er overheen te lopen. Het wiebelt enorm en je ziet door de roosters waar je overheen loopt het mooie helderblauwe water van het meer. Erg tof Rond half twee kwamen we op de eerste camping aan, Flower Camping La Rivière*** in de Provence. Een kleinschalige camping met veel groen. Eerste indruk was een beetje mwah, klein zwembadje met een klein glijbaantje, toiletten zonder bril. We kregen een mooie schaduwrijke plek toegewezen met voldoende privacy aan de visvijver. Het duurde even een dagje voordat we een beetje gesetteld waren.  De visvijver bleek dé plek te zijn waar alle kindjes naartoe kwamen om met schepnetten visjes en rivierkreeftjes te vangen. Gijs wil nu ook leren vissen maar dat kan ik m niet leren, nooit gedaan. Toch maar eens Vis TV gaan kijken en een bellyboat aan gaan schaffen dan. Het kleine glijbaantje was toch ook wel erg in trek, Gijs is er wel 200x vanaf geweest. Langs de camping liep ook een klein riviertje, maar die was eigenlijk te klein om in te zwemmen. We zijn hier maar één keer naartoe gegaan. Wel mooi maar net niks. Bron: anwb.nl De temperatuur was wel echt prima, het koelde ‘s avonds goed af

Twee keer op rij was mijn tas niet aangekomen op de luchthaven van bestemming dus het was even spannend of het goed zou gaan maar gelukkig was er geen chaos op Schiphol dit keer, mijn tas kwam netjes aan in Cork.  We haalden de huurauto op en besloten in Cork op zoek te gaan naar een gasfles. In Ierland rijden ze links en ik werd gelijk in het diepe gegooid met dubbelbaans rotondes waar ook nog stoplichten op stonden. Dat ging niet helemaal vanzelf maar na een aantal keer dezelfde rotonde kwamen we bij de gasflessenwinkel. Onze trip kon beginnen. Via de zuidkust reden we richting het westen. Onderweg kwamen we langs de steencirkel van Drombeg waar we even stopten. Waarvoor deze steencirkels dienen weet men niet precies. Het zou om een astrologische kalender kunnen gaan of een religieuze betekenis kunnen hebben. Legendes vertellen dat dit tot steen gevormde mensen zijn die bestraft zijn voor hun heidense daden. We reisden verder naar Sheep’s Head in het Zuidwesten waar we de sheep’s head trail wilde lopen maar de start was niet waar we die hadden verwacht dus we liepen maar een klein stukje van die trail richting de vuurtoren. De bewolking trok net een beetje weg en ik maakte deze vette drone foto’s.  We wilden tijdens onze trip wildkamperen maar bij sheep’s head hingen bordjes met “no overnight camping” dus besloten we om verder te rijden. We zochten naar een mooie andere plek maar dat viel niet echt mee hier. Ierland is erg gecultiveerd, elk stukje land is wel van iemand en overal hangen gebodsbordjes. Het is officieel in Ierland niet toegestaan om wild te kamperen maar we hadden gelezen dat het verbod eigenlijk niet gehandhaafd wordt. Dat we geen plekje konden vinden hadden we niet echt verwacht. We reden verder, omdat het al laat begon te worden besloten we een camping te zoeken. We kwamen uit bij de prachtig gelegen Eagles Point camping. De wolken waren inmiddels helemaal weggetrokken en met een mooie zonsondergang zetten we de tent op.  De volgende dag vervolgden we onze trip. Een groot deel van de route die we reden behoort tot de Wild Atlantic Way, een route van totaal 2600 kilometer langs de gehele Ierse westkust. We wilden naar Dursey Island dat te bereiken is met een kabelbaan maar helaas was deze in onderhoud en konden we niet op het eiland komen. We reden

We wilden dit jaar een keer naar Frankrijk gaan in de zomervakantie, daar waren we nog nooit geweest, tenminste, niet samen. Iets aan Frankrijk heeft ons altijd tegen gestaan, wat dat precies is vinden we lastig te omschrijven. De regio maakte niet echt uit, het liefst een rustige camping zonder al te veel animatie gedoe maar wel met Nederlandse kindjes waar Gijs mee op kon trekken. We waren erg laat met boeken en een van de laatste campings die ons wel aansprak was camping La Grange Fort gelegen in en om een oud kasteel in de Auvergne. De reviews waren niet allemaal even goed dus we wisten niet echt wat we ervan moesten verwachten. We besloten om al op vrijdag middag het eerste stuk te gaan rijden om zo niet op “zwarte zaterdag” door Parijs heen te moeten. Zonder file reden we tot aan Gien een klein plaatsje ongeveer een uur onder Parijs. We kwamen om elf uur pas aan dus het was meteen slapen. Ik wordt wel echt minder blij van die franse benzinestations trouwens. Wat een bende is het daar altijd. Ten eerste het niet te volgen ontwerp van de weg er omheen. Bochten, rondjes, rotondes om gek van te worden. En dan zit dat tankstation weer aan de andere kant van de weg of moet je door de peage (tol poortje) heen om er te komen. Daarnaast is het er druk, duur en werken de koffieautomaten niet, ik heb 3x betaald zonder iets te ontvangen. Het onaardige chagrijnige personeel spreekt uiteraard geen woord engels en dan heb ik het nog niet eens gehad over het gore sanitair. Eigenlijk is het wel een mooie metafoor voor hoe ik Frankrijk zie. De volgende ochtend zaten we om 8 uur alweer in de auto en het was een stuk drukker. Bij Clermont-Ferrand stonden we alsnog even stil maar we waren redelijk bijtijds op de camping. Op een toffe plek vlak naast het kasteel met prachtig uitzicht bliezen we onze nieuwe tent op.  De camping was erg mooi gesitueerd op een heuvel met prachtig uitzicht. Het wordt gerund door Nederlanders en het grootste deel van de bezoekers is ook Nederlands. Op het veldje waar we stonden waren nog een aantal Nederlandse kindjes dus Gijssie had binnen no-time vriendjes. Het zwembad zat op een fraaie plek direct naast het kasteel. De glijbanen waren helaas alleen voor kinderen 😞. Gijs durfde er in

Waar te beginnen… Chaos op Schiphol, boeren die de weg wilden blokkeren, treinen die uitvielen… Het begon weer fantastisch. We vertrokken vroeg van huis en waren ruim op tijd op Schiphol, te vroeg eigenlijk dus we hadden verwacht schiphol nog niet binnen te komen. Maar er was geen controle meer zoals vorige keer dat je niet eerder dan 4 uur voor vertrek naar binnen mocht. Na de tassen in de bagageafgifteselfserviceautomaten te hebben gegooid begonnen we aan de wachtrij voor de security. Na 3,5 uur! maar nog steeds op tijd waren we er doorheen.  Opgelucht dat het allemaal gelukt was gingen we aan boord van het vliegtuig waar we de mededeling kregen dat, omdat niet alle passagiers aan boord waren, alle bagage uitgeladen zou worden. De tassen zouden in het meest gunstige geval met de volgende vlucht later op de dag meegestuurd worden. Tuurlijk joh, dat komt vast goed met die fucking chaos op Schiphol, ik zag de bui al hangen.  We hadden een georganiseerde reis geboekt dus iedereen van de groep stond zonder tas, tent, slaapzak, eten etc. Voor de komende nacht konden we dat alles lenen van de organisatie, de volgende ochtend zouden we overleggen wat te doen.  Bij de briefing de volgende ochtend werden er een aantal opties voorgedragen. Of wachten op de tassen of deze dag spullen gaan kopen/huren in Reykjavik en dan de volgende dag op pad. We waren al aardig kapot van de dag Schiphol en om binnen één dag een compleet nieuwe uitrusting aan te schaffen in het peperdure IJsland leek mij geen goed plan. Daarbij werd er verteld dat als we de trail toch zouden gaan lopen we de eerste verblijfplaats over zouden slaan en dus eigenlijk 2 etappes in één keer zouden lopen. De dayhike die we de eerste dag zouden doen was natuurlijk sowieso van de baan omdat we op die dag spullen zouden moeten gaan aanschaffen.  Wij besloten om onze eigen weg in te slaan. We huurden een autotje en besloten om de ring road te gaan doen, een rondje rondom het eiland die je langs de meeste highlights brengt. We moesten natuurlijk wel iets van spullen hebben want we hadden echt helemaal niks dus we haalden wat regenkleding, onderbroeken, sokken en toiletartikelen om de week mee door te komen. Het was nog een hele zoektocht om wat betaalbaars te vinden. ‘s Middags haalden we de auto op en

Voor aanvang van onze trip naar Noorwegen werd het nieuws overspoeld met de lange wachtrijen op Schiphol. Door personeelstekort na de corona pandemie kon Schiphol het aantrekkende vliegverkeer niet meer bolwerken waardoor er vele vluchten gecancelled werden en vele mensen hun vlucht miste. Toen we om 6 uur aankwamen op schiphol stond er inderdaad een enorme wachtrij maar deze liep gelukkig vrij soepeltjes door. 2 uur later waren we door de beveiliging heen en toen kregen we het bericht dat de vlucht 2 uur en 25 minuten was vertraagd…  Iets meer dan 3 uur later dan gepland kwamen we aan op Oslo Gardemoen. We wilden gelijk richting de Nasjonalpark Hardangervidda gaan rijden en daar aan de voet van de Trolltunga kamperen, alleen nog even de backpack van de bagageband oppikken, de huurauto in en gaan dachten we… Er kwamen vele koffers van de bagageband maar toen het digitale bord aangaf “last baggage on belt” en mijn tas er nog niet op lag wisten we dat er een probleem was. De medewerker van de vliegtuigmaatschappij kon achterhalen dat mijn tas in ieder geval vertrokken was vanuit schiphol en dus ergens op het vliegveld moest zijn. Dit gooide de plannen wel even over de kop, we hadden opeens geen slaapplek meer omdat de tent erin zat. We waren al flink gaar van de lange dag reizen, we boekten een airbnb / hondenhok in Drammen nabij Oslo in de hoop dat dezelfde dag mijn baggage nog gevonden zou worden maar dat bleek tevergeefs.  Intussen had ik wel contact gehad met de reisverzekering en die zegden toe dat ik voor 250 euro aan kleding mocht kopen en tot 75 euro per dag aan overnachtingen kon declareren tot mijn tas terug zou zijn. We besloten om niet langer te wachten en toch naar de Hardangervidda af te reizen. We boekten een hytter (blokhut) in Eidfjord ten Noorden van de Hardangervidda waar we vlakbij een hike wilde lopen langs vier watervallen. We vertrokken vroeg vanuit Drammen omdat het nog circa 5 uur rijden was. De weg voerde door het prachtige besneeuwde bergplateau van de Hardangervidda. Het was prachtig weer en we kregen weer een beetje hoop op een mooie reis.  ‘s Middags liepen we de hike naar de Søtefossen. Je loopt hier langs drie enorme watervallen naar de vierde meest imposante Søtewaterval. Het is best een pittige hike die je op sommige punten vlak langs de

We wilden deze meivakantie een warm land opzoeken. Omdat het begin mei was wilden we last minute kijken waar de zon zou schijnen maar de bestemmingen die we in gedachten hadden beloofden volgens de diverse weersites niet veel goeds. We twijfelden nog even over Lanzarote of Fuerteventura maar vliegtickets waren veel te prijzig.  De zon bleek dichter bij huis ook te schijnen dus het werd een tour door Duitsland, Limburg en België. Geen idee waarom maar we begonnen met 3 nachten Düsseldorf, een citytrip dus. We hadden een hotel op een prima locatie net iets buiten het oude centrum waar vandaan we te voet, en Gijs op de step, makkelijk naar het centrum konden gaan. We kwamen vrij laat aan maar we besloten toch om nog even wat te gaan eten. Al snel bleek dat gezinnen met kinderen niet echt de doelgroep was in Düsseldorf, we zaten op het terras tussen kachel lamme engelsen, helemaal mooi.  We hadden niet echt een plan voor de volgende dagen, wat winkelen, terrasje, hapje eten, prima. Wel hadden we tickets gekocht voor het oudste badhuis van Düsseldorf, de Münster Therme in een prachtig, goed onderhouden gebouw dat al sinds 1902 dienst doet, heel fraai. Het is overigens geen therme zoals we dat in Nederland kennen. Er was wel een kleine sauna en een zoutwaterbad maar verder geen uitgebreide luxe. ‘s Avonds waagden we ons weer tussen de als vrouw verklede vrijgezellenfeest vierende leuten, we aten pizza.  bron: baeder-duesseldorf.de Omdat we thuis geen bad hebben was dat een hoofdeis voor het hotel. Gijs heeft er goed gebruik van gemaakt, hij zat er ‘s ochtends al in voordat wij wakker waren. Vlakbij het hotel zat een leuke speeltuin waar Gijs zich prima kon vermaken en er zat ook een hele mooie grote moderne supermarkt waar we broodjes, fruit en snoep haalden. Het ontbijt in het hotel viel wat tegen, gelukkig hadden we dat alleen voor de zondag geboekt. Dat kwam dan wel weer goed uit want door de Dag van de Arbeid was er helemaal niks open die dag.  Overal in de stad stonden elektrische stepjes en fietsen en dat werkt echt fantastisch met bijbehorende app. De eerste keer dat we ze huurden ging het wel een beetje hard met de huursom, later kochten we een dagkaart, dat was beter. Gijs vond het helemaal prachtig, hij stond voor, ik achter en af en toe mocht hij